W 1996 r. ówczesny minister pracy i polityki socjalnej oraz prezes Krajowego Urzędu Pracy
W 1996 r. ówczesny minister pracy i polityki socjalnej oraz prezes Krajowego Urzędu Pracy usilnie zalecali dyrektorom wojewódzkich urzędów pracy, a za ich pośrednictwem kierownikom rejonowych urzędów pracy zatrudnianie osób niepełnosprawnych przy obsłudze bezrobotnych w ramach umów podpisanych z Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.
Na tej zasadzie w urzędach pracy utworzono w kraju około 2000 stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych. Trzyletnia umowa przewidywała refundowanie przez PFRON pensji dla tych osób przez okres 18 miesięcy.
W bieżącym roku, za miesiąc lub dwa, kończy się okres refundacji. Do wypełnienia umów podpisanych z PFRON niezbędne są etaty dla urzędów pracy. W momencie podpisywania umów były zapewnienia dla urzędów pracy w sprawie zwiększenia liczby etatów. Były też przewidziane w budżecie środki finansowe na ten cel.
W przypadku niedotrzymania warunków umowy urzędy pracy zobowiązane będą zwrócić Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych zrefundowane środki finansowe. Na zwrot środków pieniężnych urzędów pracy nie stać, jeżeli nie będą dotowane z budżetu. Ponadto urzędy pracy zmuszone będą do rozwiązania umów o pracę z osobami niepełnosprawnymi.
Pytanie kieruję do pana ministra pracy i polityki socjalnej: Jak rząd zamierza rozwiązać ten problem, tym bardziej że wiele z tych osób niepełnosprawnych nie ma nawet najniższej renty? Pozostawienie ich na dotychczasowych stanowiskach pracy to dla nich jedyna szansa poprawienia ich warunków bytowych.
Poseł Danuta Grabowska
Radom, dnia 9 marca 1998 r.