W nawiązaniu do mojej interpelacji poselskiej dotyczącej osób niepełnosprawnych zatrudnionych w urzędach pracy w
W nawiązaniu do mojej interpelacji poselskiej dotyczącej osób niepełnosprawnych zatrudnionych w urzędach pracy w ramach umów podpisanych z Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych i odpowiedzi na nią pana Longina Komołowskiego ministra pracy i polityki socjalnej pragnę poinformować, iż nie jestem w dalszym ciągu zadowolona z rozwiązania problemu przez pana ministra. Otrzymana odpowiedź jest lakoniczna i nie zawiera żadnych konkretnych propozycji. Nie jestem też usatysfakcjonowana stwierdzeniem pana ministra, że faktem jest, iż w 1996 r. ówczesny minister pracy i polityki socjalnej oraz prezes Krajowego Urzędu Pracy zalecali dyrektorom i kierownikom urzędów pracy zatrudnianie osób niepełnosprawnych w ramach umów podpisywanych z PFRON. Zgadzam się, że jest to fakt, ale w całym tym problemie chodzi o ludzi, o ich egzystencję, życie. Przyjmowanie osób niepełnosprawnych na zwalniane stanowiska w ramach normalnej fluktuacji pracowników nie jest rozwiązaniem problemu. A co z tymi pracownikami? Przecież niejednokrotnie byli oni zatrudniani w ramach prac interwencyjnych na okres 6 miesięcy. Nieprzedłużenie umowy spowoduje, że zasilą oni szeregi bezrobotnych, bez prawa do zasiłku.
Uważam, iż jedynym rozsądnym rozwiązaniem tego problemu jest dokonanie przesunięć środków i etatów między urzędami pracy oraz zwiększenie dla niektórych województw limitu środków na aktywne formy zwalczania bezrobocia. Dlatego też uważam, że pan minister wspólnie z prezesem Krajowego Urzędu Pracy w trybie pilnym muszą podjąć się rozwiązania tego problemu.
W dalszym ciągu oczekuję rzetelnej odpowiedzi.
Poseł Danuta Grabowska
Radom, dnia 18 czerwca 1998 r.