Jednym z ważnych kierunków rozwoju szkolnictwa w Polsce wydaje się promowanie szkolnictwa integracyjnego. Chodzi
Jednym z ważnych kierunków rozwoju szkolnictwa w Polsce wydaje się promowanie szkolnictwa integracyjnego. Chodzi o otoczenie szczególną troską uczniów niepełnosprawnych, poprzez zapewnienie im opieki w integracyjnych przedszkolach, a także szkołach publicznych. Istotne regulacje w tej sprawie zawiera zarządzenie ministra edukacji narodowej z 4 października 1993 r. Rodzi się jednak pytanie, jak jest ono realizowane. Pytanie to stawiam w związku z długotrwałymi wysiłkami, nie zakończonymi dotychczas powodzeniem, jakie podejmuje na rzecz utworzenia integracyjnego szkolnictwa Polskie Stowarzyszenie na rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym - Koło w Sandomierzu.
W związku z tym zapytuję pana ministra:
1. Jak przebiega rozwój szkolnictwa integracyjnego w Polsce?
2. Jak wykonywane jest zarządzenie ministra edukacji narodowej z 4 października 1993 r.?
3. Czy Ministerstwu Edukacji Narodowej znane są wypadki odmowy tworzenia jednostek szkolnictwa integracyjnego i jakie podejmuje w związku z tym działania?
4. Czy doświadczenia z tworzeniem szkolnictwa integracyjnego w Sandomierzu nawiązują do szerszych prawidłowości po przejęciu odpowiedzialności za szkolnictwo podstawowe przez samorząd terytorialny?
5. Jak rozwiązywane są problemy szkolnictwa integracyjnego w państwach Unii Europejskiej i czy w dziedzinie tej można spodziewać się działań dostosowawczych w procesie integracji europejskiej?
Poseł Jerzy Jaskiernia
Warszawa, dnia 5 kwietnia 1998 r.