Szanowna Pani Minister! Bez żadnej dzikiej radości, a wręcz dużą dozą smutku wysłuchuję wciąż
Szanowna Pani Minister! Bez żadnej dzikiej radości, a wręcz dużą dozą smutku wysłuchuję wciąż bardziej częstych opinii, że ministerstwo, którym miała pani kierować, nie podejmuje oczekiwanych przez środowisko kulturalne działań. Ba, opinie te wciąż częściej artykułowane są przez ludzi, którzy właśnie od tej, a nie od innej koalicji spodziewali się tak wiele.
Kilka tygodni temu na łamach jednej z gazet urzędnik ministerstwa pan Jacek Weiss ogłosił: ˝(...) w rządowym zespole do spraw reformy samorządowej zapadły już najważniejsze decyzje dotyczące przyszłego ustroju kultury (...)˝. Od tamtego czasu ta przekazana prasie baza danych nie została poszerzona ani wobec czytelników, ani wobec środowisk twórczych.
W niniejszej interpelacji pragnę zapytać:
Jak rozumieć należy ową lakoniczną informację wiceministra Jacka Weissa?
Dlaczego, i to jest nader zatrważające, członkowie sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu nie poinformowani zostali o zmianach ustroju kultury?
Czy uważa pani minister, że tego rodzaju decyzje miały prawo zapaść w ministerialnym gabinecie bez konsultowania tak ważnych kwestii z przedstawicielami środowisk kulturalnych?
No i proszę również o odpowiedź, jakie to ˝najważniejsze decyzje dotyczące przyszłego ustroju kultury˝ zapadły, skoro tak dużo czasu od tej tajemniczej deklaracji upłynęło i nic więcej na ten temat nie wiadomo?
Czy utajnianie tych kwestii ma jakiś związek ze sprawami obrony cywilnej, którym tyle czasu pani poświęciła podczas wystąpienia na forum Komisji Kultury i Środków Przekazu, kiedy my oczekiwaliśmy raczej wypowiedzi nie na tematy obronności, lecz kultury?
Głęboko wierzę, że dostrzeże pani minister wagę mych rozterek, płynących z troski o resort, który niektórzy chcieliby niesłusznie uznać za piąte koło u wozu. Osobom tak nieżyczliwym nie wolno łatwo dawać argumentów. Liczę więc na rychłą odpowiedź.
Poseł Jerzy Wenderlich
Warszawa, dnia 24 kwietnia 1998 r.